„Pętla kaszubska” to szlak rowerowy w formie pętli wokół Bytowa, łączący gminy powiatu bytowskiego położone na obszarze Partnerstwa Dorzecze Słupi. Uzupełnieniem szlaku są 4 szlaki łącznikowe prowadzące z Bytowa do: Studzienic, Tuchomka, Krosnowa i Soszycy.

Rowerowa pętla wokół Bytowa ma długość ok. 120 km, przebiega południowym skrajem gminy Bytów oraz przez teren sześciu okolicznych gmin – Tuchomie, Borzytuchom, Dębnica Kaszubska, Czarna Dąbrówka, Parchowo i Studzienice.

Na terenie gminy Bytów szlak przebiega przez Rekowo – miejscowość o szczególnych walorach krajobrazowych, w sąsiedztwie której znajdują się tereny cenne przyrodniczo i atrakcyjne turystycznie. Na szlak można wjechać przy punkcie informacyjnym, który znajduje się w centrum wsi nad jeziorem Wiejskim.

Wjazd do Tuchomia zaplanowano od południa, przy wykorzystaniu krótkiego, kilkusetmetrowego odcinka drogi krajowej nr 20. Na terenie Tuchomia szlak przebiega ulicą Buczka, Ogrodową, dobiega do zlikwidowanej linii kolejowej i następnie ulicą Mickiewicza. W centrum Tuchomia szlak poprowadzono ulicami: Młyńską, Kościelną i Szkolną. Trasa pozwala poznać ciekawą architekturę i zabytki Tuchomia.

Z Tuchomia szlak prowadzi w stronę Tuchomka ulicą Lipową, a następnie ulicą Jeziorną - wzdłuż dawnej linii kolejowej i następnie do drogi asfaltowej Tuchomie – Tuchomsko, aby ostatecznie wspiąć się na dawny nasyp kolejowy.

Z Tuchomka szlak poprowadzono do Tągowia drogą asfaltową o stosunkowo niedużym natężeniu ruchu, a następnie drogami polnymi do Chotkowa. Na rozwidleniu w Tągowiu należy wybrać drogę biegnącą przez wschodnią część miejscowości z uwagi na  mniejsze natężenie ruchu samochodów oraz ciekawą architekturę.

Między Chotkowem a dawną stacją kolejową Borzytuchom szlak wykorzystuje istniejące drogi polne i leśne. Dalej szlak przebiega wzdłuż torów kolejowych w kierunku Jutrzenki. A przed samą miejscowością na odcinku kilkuset metrów trasa prowadzi drogą wojewódzką nr 209

Przez Jutrzenkę szlak przebiega drogami polnymi i leśnymi do kąpieliska nad Jeziorem Moczydło (Okoniewskim). Po minięciu kąpieliska szlak dochodzi do drogi powiatowej Borzytuchom – Krosnowo i następnie prowadzi na północ – w stronę Krosnowa i Niepoględzia

Przez Krosnowo i Niepoględzie szlak biegnie istniejącymi, mało uczęszczanymi drogami asfaltowymi. Na kilkukilometrowym odcinku jego trasa pokrywa się z trasą planowanego szlaku rowerowego Ustka – Słupsk – Bytów. Z Niepoględzia szlak przebiega asfaltowymi drogami o niewielkim natężeniu ruchu przez Budowo i Jawory.

Z Jaworów szlak biegnie drogą polną, a następnie drogami leśnymi w stronę Nożyna. Szlak zahacza o oznakowaną ścieżkę edukacyjną „Słonecznikowym traktem” oraz przebiega wzdłuż Jeziora Trzebież (Nożyńskiego).

Z nad Jeziora Nożyńskiego trasa szlaku została skierowana na wschód – przez Osowskie i Jerzkowice do Zawiatów. W Jerzkowicach szlak biegnie drogą asfaltową przez centrum wsi, a następnie drogą polną w kierunku Zawiatów.

Z Zawiatów projektowany szlak biegnie wzdłuż Jeziora Jasień drogą leśną, a następnie drogami asfaltowymi przez Ceromin i Łupawsko. Ze względu na lokalizację kąpieliska i licznych ośrodków wypoczynkowych odcinek ten jest szczególnie atrakcyjny turystycznie. Na południe od Łupawska szlak przecina ścieżkę przyrodniczą „Szlakiem pięciu jezior”, po czym dobiega do Soszycy, gdzie uwagę zwraca zabudowa dawnej stacji kolejowej.

Z Soszycy szlak prowadzi do pobliskiej elektrowni wodnej Struga. Stamtąd drogami leśnymi do wsi Bylina, w której znajduje się most na Słupi. Po przeprawie w Bylinie na lewy brzeg Słupi szlak prowadzi przez Żukówko do Jamna. Między Jamnem a Jamnowskim Młynem szlak biegnie następnie na ponad kilometrowym odcinku drogą wojewódzką nr 228.

Na południowy wschód od Jeziora Żukowskiego szlak skręca na drogę polną wiodącą do Jamnowskiego Młyna, po czym – po minięciu tej miejscowości – powraca na drogę wojewódzką, którą dociera do Parchowa.

Z Parchowa szlak biegnie polnymi i leśnymi drogami przez Wiślany, a następnie obok jezior Mały Mausz, Księże i Stropno do Gołczewa.

Z Gołczewa planowany szlak przebiega polnymi i leśnymi drogami przy granicy gmin Parchowo i Studzienice do Półczenka.

Pomiędzy Półczenkiem a Czarną Dąbrową jedynie na bardzo krótkim odcinku (90 m) szlak wykorzystuje drogę krajową nr 20, po czym biegnie asfaltową drogą o niewielkim natężeniu ruchu. Z kolei między Czarną Dąbrową a Studzienicami biegnie drogą gruntową, a następnie szutrową przez tereny leśne.

Na zachód od Studzienic szlak przebiega przez Kłączno i Dzierżążnik do Rekowa. Kłączno – miejscowość letniskowa z licznymi ośrodkami wypoczynkowymi i kąpieliskiem należy do najważniejszych miejscowości, przez które przebiega południowy odcinek pętli. Z Dzierżążnika do Rekowa szlak został poprowadzony drogą pożarową nr 21, a następnie drogą pożarową nr 23.

W Rekowie planowany szlak jedynie na bardzo krótkim odcinku biegnie drogą wojewódzką nr 212, po czym skręca w drogę do Płotowa, a następnie w drogę biegnącą w stronę Piaszna, od której rozpoczął się opis szlaku.

Szlak łącznikowy w kierunku południowo-wschodnim (do Studzienic) prowadzi drogami bitumicznymi przez miejscowości Mądrzechowo – Ząbinowice – Rabacino.

Szlak łącznikowy w kierunku południowo-zachodnim (do Tuchomka) został poprowadzony w dwóch wariantach. Najkrótszym wariantem jest trasa krótka biegnąca drogami bitumicznymi do Tągowia (gdzie łączy się ze szlakiem głównym – pętlą), z pominięciem dawnego nasypu kolejowego i przeznaczona przede wszystkim dla rowerzystów z dużym bagażem, o słabej kondycji bądź takich, którzy czas dojazdu chcą ograniczyć do niezbędnego minimum.

Trasa docelowa to przebieg szlaku po dawnym nasypie kolejowym na odcinku na zachód od Chomic. Trasa ta łączy się ze szlakiem głównym w Tuchomku i przebiegają w sąsiedztwie dobrze zagospodarowanego turystycznie jeziora Długiego.

Szlak łącznikowy w kierunku północno-zachodnim (do Krosnowa) jest realizowany jednocześnie jako element dłuższego szlaku rowerowego: Ustka – Słupsk – Bytów (USB).

Szlak zwiniętych torów jest niewątpliwie najwygodniejszym sposobem dojazdu do północno-wschodniego odcinka pętli z pominięciem dróg o dużym natężeniu ruchu. Na atrakcyjność szlaku łącznikowego dodatnio wpływa również zróżnicowany krajobraz, budowle inżynieryjne i zagospodarowanie turystyczne okolic.

Źródło: http://www.zielonesercepomorza.pl/